``★ Bεωz ,,샤

เมื่อคืน ไม่รู้อะไรมาดลใจให้ฝันถึงพี่ชาย (พี่เขย)

จากตอนนั้น บิวยังเด็ก ถ้าจำไม่ผิด บิวอายุ 15 ยังอยู่ม.ต้น

งานแต่งพี่ต่อ และพี่น้อย บิวยังได้ไปร่วมงานกับพี่สาว และครอบครัวบิว

มันเป็นความทรงจำที่ดีมาก งานแต่งเล้กๆ มีเพื่อนฝูง แขก ญาติสนิท

พออีกวัน ก็พากันเที่ยวชะอำ สนุกมาก สนุกจนไม่อยากกลับ

แต่ทำไงได้ ไม่มีทางเลือก ต้องกลับไปเรียน

จากนั้นไม่นาน ก็ปิดเทอม บิวกลับบ้าน พ่อไปรับ

ความแปลกใจเกิดขึ้น พ่อไม่พูดอะไรกับบิวซักคำ

ทำหน้าเศร้า ถามอะไรพ่อไม่ตอบ พอถึงบ้าน

จอดรถปุ๊บ อยู่ๆพ่อเอ่ยพร้อมน้ำตาไหล "พี่ต่อเสียแล้ว"

ตอนนั้นพูดอะไรไม่ออก นิ่งซักพักถามพ่อ "พี่ต่อเป็นอะไร"

พ่อบอก "หลังจากเรากลับแล้ววันนึง พี่ต่อกับพี่น้อยยังอยู่ชะอำอีกคืน และวันต่อมาก็กลับ"

"ตอนกลับ มีรถบรรทุกตัดหน้า รถเสียหลักชนเสาไฟฟ้า พี่ต่อเสียคาที่"

"ส่วนป้า ลุง และพี่น้อยเจ็บสาหัส"

ตอนนั้น ความรู้สึกมันบอกออกมาไม่ถูก ด้วยความไม่รู้จะพูดยังไง

เดินออกจารถ ขึ้นห้อง นั่งร้องไห้ เป็นเพราะพวกเราใช่ไหม?

ถ้าวันนั้น ไม่ไปเที่ยวกัน พี่ต่อ กับพี่น้อยก็คงได้อยู่ด้วยกันจนถึงวันนี้

พูดเรื่องนี้กับแม่ แม่บอกว่า "พี่หลับสบายแล้ว อย่างน้อยก่อนพี่จากไป

"พี่ต่อและพี่น้อยก็ได้รับรู้ความรู้สึกถึงกันแล้ว"

"อย่ากังวล ให้พี่เค้านอนหลับสบายๆ บนความสุขที่ได้รับมาจากครอบครัว"

ผ่านมา 5 ปีกว่าๆ เกือบ 6 ปี บิวยังจำได้ดี ไม่มีวันลืม

 อยู่ข้างบนนั้น พี่ชายสบายดีใช่ไหม?

ขอบคุณที่เมื่อคืนมาทักทายกันนะพี่ชาย ถ้าบิวมีเวลา จะไปเยี่ยมหาพี่น้อยนะ

สุดท้าย บิวยังไม่ลืมหนังสือการ์ตูน และนิตยสารที่พี่เขียนเลย ชอบมากๆ

ชีวิตหน้า ถ้าเลือกได้ พี่ต้องเกิดมาเป็นครอบครัวกันอีกนะพี่ชาย ✿

edit @ 1 Nov 2009 13:18:09 by SaKiSu